Spreuken 5:1-14

^5:1 Mijn zoon! merk op mijn wijsheid, neig uw oor tot mijn verstand;

^5:2 Opdat gij alle bedachtzaamheid behoudt, en uw lippen wetenschap bewaren.

^5:3 Want de lippen der vreemde vrouw druppen honigzeem, en haar gehemelte is gladder dan olie.

^5:4 Maar het laatste van haar is bitter als alsem, scherp als een tweesnijdend zwaard.

^5:5 Haar voeten dalen naar den dood, haar treden houden de hel vast.

^5:6 Opdat gij het pad des levens niet zoudt wegen, zijn haar gangen ongestadig, dat gij het niet merkt.

^5:7 Nu dan, gij kinderen! hoort naar mij, en wijkt niet van de redenen mijns monds.

^5:8 Maak uw weg verre van haar, en nader niet tot de deur van haar huis;

^5:9 Opdat gij anderen uw eer niet geeft, en uw jaren den wrede;

^5:10 Opdat de vreemden zich niet verzadigen van uw vermogen, en al uw smartelijke arbeid niet kome in het huis des onbekenden;

^5:11 En gij in uw laatste brult, als uw vlees, en uw lijf verteerd is;

^5:12 En zegt: Hoe heb ik de tucht gehaat, en mijn hart de bestraffing versmaad!

^5:13 En heb niet gehoord naar de stem mijner onderwijzers, noch mijn oren geneigd tot mijn leraars!

^5:14 Ik ben bijna in alle kwaad geweest, in het midden der gemeente en der vergadering!