Matteüs 26:1-16

^26:1 En het is geschied, als Jezus al deze woorden geeindigd had, dat Hij tot Zijn discipelen zeide:

^26:2 Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden.

^26:3 Toen vergaderden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen des volks, in de zaal des hogepriesters, die genaamd was Kajafas;

^26:4 En zij beraadslaagden te zamen, dat zij Jezus met listigheid vangen en doden zouden.

^26:5 Doch zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer worde onder het volk.

^26:6 Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, de melaatse,

^26:7 Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.

^26:8 En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende: Waartoe dit verlies?

^26:9 Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen gegeven worden.

^26:10 Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze vrouw moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.

^26:11 Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.

^26:12 Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.

^26:13 Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van hetgeen zij gedaan heeft.

^26:14 Toen ging een van de twaalven, genaamd Judas Iskariot, tot de overpriesters,

^26:15 En zeide: Wat wilt gij mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen.

^26:16 En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren mocht.